Farmy wiatrowe w Polsce – mapa i lokalizacje 2026

Problem: brak przejrzystej, aktualnej mapy utrudnia inwestorom i samorządom ocenę potencjału lokalizacji. Rozwiązanie: syntetyczna mapa i zestaw danych na 2026 r. pokazuje, gdzie farmy wiatrowe polska już osiągnęły największą moc, jakie projekty morskie wchodzą do eksploatacji oraz jakie ograniczenia przestrzenne trzeba uwzględnić przy planowaniu.

Aktualny stan mocy zainstalowanej i tempo rozwoju

Na czerwiec 2025 lądowe farmy wiatrowe w Polsce osiągnęły łączną moc około 10 350 MW (10,4 GW), co oznacza wzrost rzędu ~7,6% rok do roku. To element szerszego wzrostu OZE, które stanowią blisko 29,02% udziału w miksie odnawialnym przy łącznej mocy 35,7 GW.

W pierwszej połowie 2025 roku przyłączono siedem nowych farm o łącznej mocy ~37,4 MW, co pokazuje, że rozwój trwa, choć tempo przyrostu zależy od dostępności lokalizacji, procedur administracyjnych i warunków sieciowych. Zmiany regulacyjne i rozwój morskiej energetyki dodatkowo kształtują perspektywy rozbudowy mocy.

Główne lokalizacje i koncentracja geograficzna

Rozmieszczenie farm lądowych w Polsce ma wyraźne skupiska: województwa zachodniopomorskie, pomorskie i wielkopolskie dominują pod względem zainstalowanej mocy. Koncentracja ta wynika z dobrych warunków wiatrowych, dostępności gruntów i stosunkowo mniejszych ograniczeń zabudowy.

W praktyce inwestor oceniając lokalizację bierze pod uwagę nie tylko średnie prędkości wiatru, lecz także ograniczenia wynikające z odległości od zabudowy, układów komunikacyjnych i sieci przesyłowej. Lokalizacja bliżej istniejącej infrastruktury sieciowej obniża koszty przyłączenia i przyspiesza realizację projektu.

Największe projekty lądowe i morskie

Wśród największych farm lądowych wyróżniają się projekty o mocach rzędu setek megawatów. Przykładem jest FW Potęgowo z mocą 219 MW, obejmujący 81 turbin, a także kompleksy takie jak Dargikowo i Karlino z łączną mocą ~186 MW. Te instalacje pokazują skalę projektów lądowych w północnej Polsce.

Równolegle rozwija się energetyka morska: projekty takie jak Baltica 1 (900 MW) czy Orlen Neptun III (1 204 MW) mają wejść w produkcję od 2026 r., znacząco zwiększając udział morskich farm w miksie i przesuwając potencjał inwestycyjny w kierunku Bałtyku.

Ograniczenia przestrzenne i warstwy mapowe

Planowanie nowych lokalizacji wymaga uwzględnienia ograniczeń odległościowych: obowiązujące kryteria wskazują na strefy ochronne rzędu 700 m od zabudowy, a w propozycjach dyskutowano zmniejszenie tej granicy do 500 m. Tego typu reguły silnie wpływają na opłacalność i dostępność terenów pod nowe farmy.

Geoportal Krajowy udostępnia warstwy zasięgu 500 m i 700 m, a AMEW‑PL (Atlas Małej Energetyki Wiatrowej) daje modelowe dane o zasobach wiatru z rozdzielczością 1 km × 1 km oraz prognozami. Korzystanie z tych narzędzi pozwala na szybką weryfikację wstępną i identyfikację obszarów o sensownym potencjale.

Jak korzystać z warstw geoportalu

Przygotuj mapę obszaru zainteresowania, nałóż strefy ochronne i warstwę sieci przesyłowych. Następnie porównaj wynik z warstwą zasobów wiatru dostępnych w AMEW‑PL lub komercyjnych prognozach, by wstępnie oszacować produkcję i koszty przyłączenia.

Narzędzia prognostyczne i interaktywne mapy

Dostępne narzędzia wspierają decyzje lokalizacyjne: AMEW‑PL oferuje atlas i prognozy wiatru aktualizowane wielokrotnie dziennie, a serwisy typu PrognOZEr dają mapy prognoz produkcji w horyzoncie dobowym. Te źródła ułatwiają testowanie różnych scenariuszy oraz ocenę sezonowości produkcji.

Interaktywne mapy ograniczeń zabudowy i listy obiektów (np. EMP PW) pomagają zidentyfikować kolizje z planami zagospodarowania przestrzennego i infrastrukturą krytyczną. Połączenie danych meteorologicznych z warstwami prawnymi daje solidną podstawę do przygotowania studium wykonalności projektu.

• AMEW‑PL: atlas zasobów wiatru i prognozy
• Geoportal: warstwy zasięgu 500/700 m
• PrognOZEr: prognozy produkcji
• Lista EMP PW: baza obiektów i kolizji

Wnioski dla inwestorów i samorządów

Dla inwestora kluczowe są trzy kroki: wstępna analiza mapowa, pomiary wiatru na miejscu oraz ocena kosztów przyłączenia. Koncentracja mocy w północno‑zachodniej Polsce wskazuje na atrakcyjne obszary, ale lokalne ograniczenia mogą wymusić dywersyfikację lokalizacji lub inwestycję w morskie projekty.

Samorządy powinny wykorzystać dostępne warstwy i przygotować przejrzyste zasady lokalizacyjne, co przyspieszy procesy inwestycyjne. Inwestorzy z kolei zyskają, integrując prognozy i mapy ograniczeń przed rozpoczęciem procedur administracyjnych i konsultacji społecznych.